Budynki jednorodzinne zarówno te małe, jak i średniej wielkości a nawet pokaźne rezydencje to najczęściej budynki jedno lub dwukondygnacyjne. Mogą mieć drugą kondygnację pełną kondygnację lub poddasze użytkowe. Mają zatem strop i stropodach lub strop i dach. Tego rodzaju budynki najczęściej budowane w systemie z betonu komórkowego, w którym dostępna jest dosyć duża oferta różnego rodzaju bloczków. Chociaż ta informacja powinna być ujęta w projekcie, to podpowiadamy jaki asortyment bloczków zastosować.
Po pierwsze – wymiary bloczków
Jeśli budynek będzie miał ściany z ociepleniem, to do ścian zewnętrznych stosuje się bloczki o szerokości 24cm. Tego rodzaju mury mają swoją tradycję, która wynika z grubości kiedyś stosowanych materiałów. Tej samej grubości są ściany wewnętrzne nośne. Można zatem zastosować na ściany nośne zewnętrzne i wewnętrzne bloczki o grubości 24cm. Nie ma sensu budować ścian z cieńszych bloczków. Przy mniejszej grubości mury większą smukłość, a więc dla muru jest to niekorzystne. Jest też mniej miejsca na oparcie stropów, które muszą mieć odpowiednią długość oparcia. Zatem jeśli ściany są nośne, to najlepiej zastosować bloczki 24cm (lub grubsze – jeśli ściany są na przykład jednowarstwowe – wówczas stosuje się bloczki 42cm).
Z kolei na ściany działowe stosuje się bloczki o szerokości 10 lub 12cm. To optymalna grubość murów. Nie powinno się stosować cieńszych elementów murowych, ponieważ takie ściany nie będą spełniać warunku na smukłość (wg Eurokodu 6) dla ścian wypełniających i nie będą one odpowiednio sztywne.
Po drugie – klasa gęstości
W przypadku budynków mieszkalnych jednorodzinnych w których są dwie kondygnacje najczęściej stosuje się bloczki o klasie gęstości 500 lub 600. Klasa gęstości 500, jak i 600 sprawdza się na tego typu budynkach, bo ich wytrzymałość na ściskanie jest wystarczająca przy grubości murów konstrukcyjnych 24cm. Gęstość 500 jest cieplejszą odmianą niż 600, ale ma mniejszą wytrzymałość na ściskanie (chociaż jest wystarczająca). Z tego, co się obserwuje, to klasa gęstości 500 jest wybierana od kilku lat częściej niż 600. To wynika z lepszej izolacyjności cieplnej i zysku, jakie te rozwiązanie daje porównując klasę gęstości 500 do 600.
Do ścian jednowarstwowych wybór jest tylko jeden. Powinny to być bloczki klasy gęstości 350. Taka klasa gęstości przy wytrzymałości na ściskanie 1,5 N/mm2 jest wystarczająca, ponieważ mury mają duży przekrój poprzeczny i są krępe.
Do ścian działowych można zastosować również klasę gęstości 500 lub 600. Ściany działowe z bloczków tych klas gęstości spełnią wymagania pod względem izolacyjności akustycznej w obrębie jednego mieszkania. Wytrzymałość nie jest istotna, bo ściany działowe są wypełniające i samonośne. Ważne, by miały tę grubość 10 lub 12cm, bo to będzie zapewniać im odpowiednią sztywność.
Po trzecie - wybór profilowania
W przypadku wyboru bloczków na mury nośne, to jest dowolność. Można zastosować boczki profilowane na pióra i wpusty lub bez profilowania. Z bloczków profilowanych na pióra i wpusty ściany muruje się bez wypełnienia spoin pionowych, ale uwaga(!) należy wypełnić spoiny pionowe w miejscach, w których nie ma połączenia na pióra i wpusty - czyli w narożach i w miejscach, w których wmurowuje się bloczki docięte. Natomiast z bloczków bez profilowania lub profilowanych na wpust-wpust należy wypełniać zaprawą spoiny pionowe. Oczywiście, w obu przypadkach spoiny poziome powinny być wypełnione.
Po czwarte - nie tylko bloczki
Materiały murowe to nie wszystko. Do budowy ścian należy również dobrać odpowiednią zaprawę murarską. Najlepiej systemową do cienkich spoin do betonu komórkowego. Oprócz zaprawy do cienkich spoin przy budowie z betonu komórkowego stosuje się również prefabrykowane nadproża zbrojone z betonu komórkowego, kształtki U i płytki.
mgr inż. arch. mgr inż. bud. Tomasz Rybarczyk
Product Manager SOLBET
